دیروز یعنی 4 اسفند 87 ساعت 4/5 عصر اولین نوه ی من از دختر خوانده ام چشم به این دنیای شلوغ گشود.اون پسره و امیدوارم وقتی بزرگ شد همون مردی بشه که همیشه تو رویاهام دنبالش می گشتم.قوی-شجاع و در عین حال مهربون و سخاوتمند.حالا مامانم می تونن بگن که نبیره دارم شدن.درسته که این بچه نوه ی اصلی من نیست ولی چون مادرشو مثل دختر خودم دوست دارم برام خیلی عزیزه.خیلی دلم می خواد ورودش به این دنیای جدید برای والدینش خوشبختی بیشتر به همراه بیاره.تولدت مبارک نوه ی کوچولوی شیرین من.